หนังสือเล่มบางเล่ม อ่านแล้วไม่สนุกก็ไม่อ่านต่อเก็บเข้าชั้นตามเดิม หนังสือบางเล่มสนุกมากวางไม่ลงจนเอาแต่อ่านไม่ยอมทำอะไร หนังสือบางเล่มอ่านแล้ววางได้แต่อ่านไม่จบไม่ได้ สำหรับเรื่อง ชายแพศยา ของ ว.วินิจฉัยกุลแล้ว ส่วนตัวจัดให้อยู่ในประเภทหลังสุด คืออ่านแล้ววางไปทำอย่างอื่นได้ก่อน แต่ต้องอ่านให้จบ
ด้วยวิธีการเล่าเรื่องตามสไตล์ของนักเขียน พาให้เราได้เห็นโครงร่างชีวิต ความเป็นไปของตัวละคร ไปทีละน้อยๆ จนเราเริ่มเข้าใจในความเป็นตัวตนของแต่ละตัวละครได้อย่างไม่ยากเย็น นักเขียนใช้ภาษาอ่านง่ายแต่มีชั้นเชิงในรูปประโยค บ่งบอกถึงประสบการณ์ในการเขียนระดับชั้นครูอย่างยิ่งยวด
ชายแพศยา ว.วินิจฉัยกุล ตีแผ่ชีวิตครอบครัวของ อรยานี หญิงม่าย สามีตาย ทิ้งมรดกไว้ให้อยู่อย่างสุขสบาย และสามียังจัดสรรให้ลูกสาวทั้งสองคนมีทรัพย์มรดกติดตัวกันไปตามความสามารถในการรักษาของลูแต่ละคน การมีก็ใช่ว่าไม่ทุกข์ คนที่เข้าหาอรยานีและลูกสาวยามขาดหัวเรือใหญ่ของครอบครัว มีทั้งเห็นค่าในทรัพย์สิน และเห็นค่าในตัวตนของสามแม่ลูก มรสุมใหญ่ยามขาดเสาหลักของครอบครัวที่ต้องเผชิญ จะผ่านพ้นไปได้ด้วยวิธีใด นั่นแหละเป็นเหตุผลที่เราต้องอ่านให้จบ
มุมมองที่ได้จากตัวละครแต่ละตัวล้วนสามารถใช้สอนในการใช้ชีวิตในสังคมอันชุกเชี่ยวในสารโลกใบนี้ได้เป็นอย่างดี ผู้เขียนฉายให้เราเห็นอารมณ์ความรู้สึกตัวละครแบบค่อยๆเปิดบานหน้าต่างไปทีละบาน ทำให้มีความอยากรู้ตอนจบมีมากขึ้นเรื่อยๆในขณะที่อ่าน
หนังสือนิยาย เรื่อง ชายแพศยา ว.วินิจฉัยกุล มีราคาหนังสือตามหน้าปก 525บาท ซื้อมาในราคา 420 บาท ตกหน้าละ 0.7สตางค์ เมื่ออ่านจบ มันคุ้มยิ่งกว้าคุ้ม กับราคาหน้าละไม่ถึงบาทของหนังสือเล่มนี้
#แม่บ้านfulltimeเดินทางตลอด #กุนหยี #กุนหยีกาหยู
